مقاله از رسانهٔ ایرانآینده بیانگر شک و ناامیدی بسیاری از ایرانیان دربارهٔ آینده پس از تجربهی تکراری سانحهگری دولتی علیه حرکات آزادیبخش است. آن میگوید که در حالی که امید به نظر دور نمیرسد، واگذاری یک انتخاب است و خستگی و ترس با واگذاری همخوانی ندارد.
Anonymous Submissionری, تهران
ناامدی یک احساس است؛ تسلیم شدن یک انتخاب پرسش بهحق این روزهای بسیاری از ما ایرانیان این است که آیا پس از آنچه تجربه کردهایم، هنوز میتوان به آیندهای روشن امیدوار بود؟ آیا واقعاً امیدی هست؟ جنبش
0
منبع:x.com
